!DOCTYPE html> Υδροκήλη

Ανδρολογικές παθήσεις

Υδροκήλη


  • Τι ειναι η υδροκηλη;
  • Διαγνωση της υδροκηλης.
  • Θεραπεια της υδροκηλης
.

Είναι η συλλογή υγρού μεταξύ των δύο πετάλων του ιδίου ελυτροειδούς χιτώνα του όρχεως. Αναγνωρίζεται ως προϊούσα, ομαλή, ανώδυνη διόγκωση του ημιοσχέου, με στιλπνή και υπό τάση υφή του οσχέου, που είναι δυνατόν να λάβει μεγάλες διαστάσεις και καθιστά αδύνατη την ψηλάφηση του όρχεως.

Ορισμένες φορές συνυπάρχει αίσθημα βάρους. Μπορεί να είναι ιδιοπαθής ή δευτεροπαθής, που αναπτύσσεται αντιδραστικά μετά από κάκωση, φλεγμονή ή όγκο του όρχεως ή της επιδιδυμίδας.

Ανατομικοί τύποι υδροκήλης

Ανάλογα με την παραμονή ή όχι ανοικτού ελυτροπεριτοναϊκού πόρου διακρίνεται σε απλή υδροκήλη, επικοινωνούσα υδροκήλη και υδροκήλη του σπερματικού τόνου.

Στους ενήλικες παρατηρείται συνήθως απλή υδροκήλη με συλλογή υγρού μεταξύ των πετάλων του ιδίως ελυτροειδούς χιτώνα του όρχεως, χωρίς επικοινωνία με την περιτοναϊκή κοιλότητα.

Επικοινωνούσα υδροκήλη, όπου υπάρχει ελεύθερη επικοινωνία με την περιτοναϊκή κοιλότητα λόγω ανοικτού ελυτροπεριτοναϊκού πόρου, παρατηρείται συνήθως στα νεογνά (συγγενής υδροκήλη) και συχνά συνυπάρχει με βουβωνοκήλη. Στις περισσότερες περιπτώσεις υποχωρεί αυτομάτως μέχρι τη συμπλήρωση του πρώτου έτους ζωής. Στην περίπτωση που η συλλογή υγρού αφορά στο σπερματικό τόνο αναγνωρίζεται κύστη του σπερματικού τόνου ή, σπανιότερα, δίλοβη υδροκήλη.

Η διάγνωση τίθεται με την κλινική εξέταση. Επιβεβαιώνεται με το υπερηχοτομογράφημα και τη διαφανοσκόπηση, που γίνεται με την τοποθέτηση φωτεινής πηγής στη μια πλευρά του οσχέου και τον έλεγχο από την άλλη πλευρά της διαπερατότητας της διόγκωσης από το φως.

Η υδροκήλη θα πρέπει να διαφοροδιαγιγνώσκεται από άλλες καταστάσεις που προκαλούν διόγκωση του οσχέου, όπως η ορχεοεπιδιδυμίτιδα, οι όγκοι του όρχεως ή της επιδιδυμίδας και η βουβωνοκήλη. Καθώς το 10% των όγκων του όρχεως εκδηλώνονται με ανάπτυξη αντιδραστικής υδροκήλης, σημαντικό είναι να ανευρεθεί πιθανό αίτιο πρόκλησης δευτεροπαθούς υδροκήλης, πράγμα που κάνει απαραίτητη την προσεκτική διερεύνηση της κατάστασης.

Η θεραπεία της πάθησης είναι χειρουργική διότι είναι δυνατόν λόγω πιεστικών φαινομένων να επέλθει ατροφία του όρχεως, ειδικά όταν η υδροκήλη είναι υπό τάση. Σε απλή υδροκήλη η προσπέλαση είναι με οσχεϊκή τομή, ακολουθεί παρασκευή των χιτώνων του όρχεως μέχρι τον ιδίως ελυτροειδή χιτώνα, κένωση του υγρού και στη συνέχεια εκτομή ή αναστροφή του ιδίως ελυτροειδούς χιτώνα για να αποφευχθεί υποτροπή.

Σε επικοινωνούσα υδροκήλη, η προσπέλαση γίνεται με βουβωνική τομή και συνίσταται σε απολίνωση του ελυτροπεριτοναϊκού πόρου στο ύψος του έσω στομίου του βουβωνικού πόρου. Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δίνεται στην αιμόσταση έτσι ώστε να αποφευχθεί μετεγχειρητικό αιμάτωμα.

Η παρακέντηση της υδροκήλης δίνει προσωρινή λύση στο πρόβλημα και ενέχει τον κίνδυνο μικροβιακής λοίμωξης, ενώ ειδικά στην επικοινωνούσα υδροκήλη για τον παραπάνω λόγο αντενδείκνυται λόγω της επικοινωνίας με την περιτοναϊκή κοιλότητα.

Για περισσότερες πληροφορίες, μην διστάσετε να επικοινωνήσετε με τον ανδρολόγο.